Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby przedstawić Go Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. Łk 2, 22-24

W święto Świętej Rodziny spróbuj wyobrazić sobie życie Józefa, Maryi i małego Jezusa. Popatrz sercem na ich relacje oraz praktyki religijne. Przede wszystkim postaraj się skupić na ich wierze.

Wyłapując poszczególne fragmenty z liturgii słowa, można zauważyć, że Święta Rodzina była całkowicie posłuszna prawu Pańskiemu. Dzisiaj powiedzielibyśmy, że w pełni wypełniali prawo Boże, kościelne, przykazania i w ogóle żyli według katechizmu. Ponad to dbali o potrzeby świątyni i składali ofiary.

Jak jest w Twojej rodzinie? Przypomnij sobie postawy swoich dziadków, rodziców i teraz swoje oraz najbliższej rodziny. Czy Bóg jest rzeczywiście na pierwszym miejscu? Czy nie spadł czasem na dalszy plan poprzez pracę, żonę, dzieci, hobby lub jakieś rzeczy? Czy podejmujesz codzienne starania o to, aby Jezus był naprawdę najważniejszy w Twoim sercu i rodzinie?

Koniec roku skłania do refleksji. Dzisiaj każdy będzie robił sobie górnolotne postanowienia noworoczne. Jakie są Twoje plany? Może chcesz więcej: zdrowia, pieniędzy, miłości, spokoju. A czy potrafisz życzyć komuś jeszcze więcej wiary i Boga? Czy sam o to prosisz Najwyższego? Czy planujesz w związku z tym jakieś głębsze zmiany w swoim codziennym życiu? Nie bój się takich Bożych postanowień. Kolejny rok będzie miał sens tylko wtedy, gdy będzie przeżyty dla Boga i na Jego chwałę.
Interesujący fragment jest dzisiaj w Liście do Hebrajczyków:

Bracia: Dzięki wierze ten, którego nazwano Abrahamem, usłuchał wezwania, by wyruszyć do ziemi, którą miał objąć w posiadanie. Wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie. Dzięki wierze także i sama Sara, mimo podeszłego wieku, otrzymała moc poczęcia. Uznała bowiem za godnego wiary Tego, który udzielił obietnicy. Przeto z człowieka jednego, i to już niemal obumarłego, powstało potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie, jak niezliczone ziarnka piasku na wybrzeżu morza. Dzięki wierze Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka, i to jedynego syna składał na ofiarę, on, który otrzymał obietnicę, któremu powiedziane było: «Z Izaaka będzie dla ciebie potomstwo». Pomyślał bowiem, iż Bóg mocen jest wskrzesić także umarłych, i dlatego odzyskał go, na podobieństwo śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Hbr 11, 8. 11-12. 17-19

Wyobraź sobie podeszłego w latach Abrahama, który patrzy w górę i słyszy, że jego potomstwo będzie tak liczne jak gwiazdy na niebie. Niesamowite jest to, że on w to wierzy. Zdumiewa mnie to, że w tym fragmencie listu trzy razy jest sformułowanie: DZIĘKI WIERZE. Ta piękna i fundamentalna cnota nadaje sens naszemu istnieniu.
Życzę Ci pięknej i głębokiej WIARY w 2018 roku!

PS. Gdy będziesz patrzył na niebo podczas fajerwerków, przypomnij sobie Abrahama i Jego wiarę 😉

Panie Jezu, uwielbiam Cię za cały 2017 rok oraz wszystkie chwile, w których budowałeś moją słabą wiarę. Ty dałeś mi tak wiele znaków, że nie ma słów, którymi mógłbym wystarczająco podziękować. Proszę, abyś dalej mnie prowadził. Chcę pokornie przynosić Tobie owoce mojego wzrastania. Niech Twoja chwała jaśnieje przed ludźmi zawsze w wszędzie!