fbpx

Wielki Post

Słowo na Pustyni – Środa Popielcowa

2 miesiące temu

Ewangelia: Mt 6, 1-6. 16-18
Słowo na pustyni: pokuta

Jezus wskazuje swoim uczniom proste kroki, jak dobrze przeżywać swoją wiarę w relacji z Bogiem. Wszystkie trzy wskazówki wytyczają także czas Wielkiego Postu. Pokazują, jak rezygnować z siebie, aby zrobić więcej miejsca dla Boga. Modlitwa to oddawanie czasu Bogu. Post to odwracanie uwagi od dóbr materialnych, a kierowanie jej ku dobrom duchowym. Jałmużna to obdarowywanie dobrem innych.

Każdy Twój uczynek – bez względu na to, czy jest skierowany bezpośrednio ku Bogu (modlitwa, post) czy jest darem dla drugiego człowieka (jałmużna) – musi mieć silny fundament miłości, aby podobał się Bogu. Tego chce Cię nauczyć Bóg przez czas pokuty. On widzi wszystko i wszystko Ci wynagrodzi. Bóg pragnie, abyś spędzał z Nim czas i czynił dobro przede wszystkim ze względu na Niego. Zaprasza Cię do podróży w głąb siebie, podczas której lepiej poznasz też Boga. 

Jak rozumiesz drogowskazy, które stawia przed Tobą czas Wielkiego Postu? Czy w wielkopostnych praktykach odnajdujesz stopnie, które mają Cię zaprowadzić do przemiany serca? Czy post – rezygnacja z czegoś na rzecz Boga lub drugiego człowieka – jest dla Ciebie czasem duchowego resetu, odnowy i wzrostu? A może wchodzisz w ten czas niechętnie? Jaką szansę na przemianę i wzrost dostrzegasz w podjęciu gorętszej modlitwy, gorliwszego postu i jeszcze hojniejszej jałmużny?


Izabela Kasprowicz-Żmuda
Opinia teologiczna – o. Szczepan Szpyra SVD


Izabela Kasprowicz-Żmuda

Izabela Kasprowicz-Żmuda

Z Pustynią Serc jestem związana od 2013 roku. Interesuje mnie duchowość kobieca i małżeńska, pociąga duchowość karmelitańska. Oddałam swoje życie Bogu, i chociaż często prowadzi mnie pod górkę, nie żałuję ani jednego dnia z tej wspólnej wędrówki. Mimo bagażu słabości i wad, pragnę uwielbiać Jezusa w moim życiu, wierząc, że On jest Drogą, Prawdą i Życiem.