fbpx

Wielki Post

Słowo na Pustyni – Piątek I Tygodnia Wielkiego Postu

2 miesiące temu

Ewangelia: Mt 5, 20-26
Słowo na pustyni: pojednanie

Jezus tłumaczy, jak wielką krzywdą dla duszy jest stan nieopanowanego gniewu, który zamyka drogę do pojednania. Serce, które pielęgnuje urazę, jest jak żywioł, który niszczy wszystko na swojej drodze, a w konsekwencji także i siebie. Jedność jest warunkiem wspólnoty, dlatego Bóg pragnie, aby członkowie Kościoła trwali w jedności, pokonując wzajemne urazy mocą przebaczenia.

Przyjrzyj się dziś swojemu sercu. Obejrzyj uczucia, jakie w sobie nosisz. Przyjrzyj się każdej emocji oraz swoim relacjom. Zatrzymaj się szczególnie przy tych, które są dotknięte niezgodą. Pragnąc Bożego przebaczenia dla siebie nie możesz jednocześnie odmawiać przebaczenia innym. Pragnąc pokoju, nie możesz eskalować rozłamu. Pielęgnowany i podsycany przez Ciebie gniew jest trucizną, która zatruje Twoją duszę.

Jakie uczucia w sobie nosisz – czy jest ktoś, do kogo czujesz urazę, na kogo się gniewasz, kogo oskarżają Twoje myśli? Co czujesz gdy słyszysz przypomnienie, że słowa mogą zabijać? Czy Twoje – wypowiedziane lub niewypowiedziane – słowa o innych niosą śmierć, czy życie? Czy dążysz do pojednania tam, gdzie panuje konflikt? I czy masz świadomość, że trucizna nieokiełznanego gniewu, nawet jeśli masz do niego słuszne powody, zatruwa przede wszystkim Twoje serce?


Izabela Kasprowicz-Żmuda
Opinia teologiczna – o. Szczepan Szpyra SVD


Izabela Kasprowicz-Żmuda

Izabela Kasprowicz-Żmuda

Z Pustynią Serc jestem związana od 2013 roku. Interesuje mnie duchowość kobieca i małżeńska, pociąga duchowość karmelitańska. Oddałam swoje życie Bogu, i chociaż często prowadzi mnie pod górkę, nie żałuję ani jednego dnia z tej wspólnej wędrówki. Mimo bagażu słabości i wad, pragnę uwielbiać Jezusa w moim życiu, wierząc, że On jest Drogą, Prawdą i Życiem.