fbpx

Okres Zwykły

Słowo na pustyni: Łk 8, 4-15

1 miesiąc temu

Sobota XXIV Tygodnia Zwykłego
Ewangelia: Łk 8, 4-15
Słowo na pustyni: hojność

Jezus jest hojnym Siewcą. Nikomu nie poskąpi Ziarna Słowa, choć są serca wyjałowione, twarde jak kamień i niestałe, na których Słowo nie może zapuścić wystarczająco głęboko korzeni ani wydać dobrego plonu. Jezus sieje Swoje Słowo, lecz to od człowieka zależy, na jaki grunt serca ono padnie. Aby zebrać dobre owoce, potrzebna jest współpraca z Łaską.

Przypowieść o Siewcy zaprasza Cię dziś do rozeznania, jaka jest jakość Twojego serca. Każdego dnia Jezus wysiewa w Twoim sercu Słowo. Sieje hojnie, nawet jeśli widzi, że grunt nie będzie sprzyjać rozwojowi Ziarna. To Ty musisz podjąć swoją część pracy, aby gleba Twojego serca stała się żyznym gruntem, dającym delikatnemu Ziarnu właściwe warunki, by w Tobie wykiełkowało, zapuściło korzenie i wydało dobry plon.

Czy Twoje serce jest jak ruchliwa autostrada, gdzie nie możesz zachować czujności wobec Słowa, bo Twoją uwaga jest cały czas podzielona? Czy Twoje serce stwardniało, czyniąc Twoją więź ze Słowem płytką, uniemożliwiającą pogłębienie relacji? A może w Twoim sercu rozrosły się ciernie codziennych trosk i przywiązań do tego, co nie pochodzi od Boga? Czwarta postawa, to gleba żyzna, która symbolizuje głęboką więź ze Słowem w każdym, nawet najtrudniejszym czasie – zrób dziś rachunek sumienia przyglądając się swojemu sercu: na jaki grunt pada hojny dar Słowa?


Izabela Kasprowicz-Żmuda
Opinia teologiczna – o. Szczepan Szpyra SVD


Izabela Kasprowicz-Żmuda

Izabela Kasprowicz-Żmuda

Z Pustynią Serc jestem związana od 2013 roku. Interesuje mnie duchowość kobieca i małżeńska, pociąga duchowość karmelitańska. Oddałam swoje życie Bogu, i chociaż często prowadzi mnie pod górkę, nie żałuję ani jednego dnia z tej wspólnej wędrówki. Mimo bagażu słabości i wad, pragnę uwielbiać Jezusa w moim życiu, wierząc, że On jest Drogą, Prawdą i Życiem.