fbpx

Okres Zwykły

Słowo na pustyni: Mt 18, 15-20

1 miesiąc temu

Niedziela XXIII Tygodnia Zwykłego
Ewangelia: Mt 18, 15-20
Słowo na pustyni: upomnienie

Nauka o braterskim upomnieniu jest wezwaniem do wzięcia mądrej, empatycznej odpowiedzialności za dusze naszych bliźnich. Jezus pragnie braterskiej jedności, której jednak nie można budować na fałszu i przymykaniu oka na grzech brata. Umiejętność naprowadzającego z powrotem na dobrą drogę upomnienia jest chrześcijańską sztuką, która wzoruje się na upomnieniu i przebaczeniu otrzymywanym do Boga w sakramencie pokuty i pojednania.

Drogą do zażegnania kryzysu, który spowodował Twój ból, jest napominające wypowiedzenie swojej krzywdy wobec osoby, która Cię skrzywdziła. To nigdy nie może być chęć odwetu, chęć pognębienia osoby, która wobec Ciebie zawiniła. Ta droga nie prowadzi do nawrócenia błądzącej osoby ze złej drogi. Prawdziwe chrześcijańskie upomnienie, to połączenie pragnienia sprawiedliwości i zadośćuczynienia za doznane zło z gotowością podniesienia z upadku tego, który do owego zła doprowadził. To nie znaczy, że masz się wystawiać na kolejne zranienia. Przebaczenie nie jest przywiązaniem się do osoby krzywdziciela. Przeciwnie, jest uzdrawiającym zerwaniem więzów, które sprawiają ból. Przebaczenie to wolność, która uzdalnia do wyjścia z poczucia swojej krzywdy, oraz do odejścia od osób, które czynią źle, a które nie chcą zmienić swojego postępowania.

Czy korzystasz świadomie z daru Łaski, jakim jest przebaczenie otrzymane w konfesjonale? Czy oddajesz Bogu w sakramencie spowiedzi swoje urazy, poczucie krzywdy i raniące relacje? Czy szukasz dróg pojednania do tych, którzy Cię zranili? Czy masz odwagę powiedzieć szczerze o swojej krzywdzie, nie dobijając drugiego człowieka złem, które Ci wyrządził? Czy Twoja dłoń jest wyciągnięta po to, aby odpłacić złem za doświadczone zło, czy aby podnieść z upadku tego, który sam również jest ofiarą tego zła? Czy czujesz w sobie wolność, aby przebaczyć i odejść od relacji, których nie da się budować na jedności i prawdzie? A może zadręczasz się rozdrapywaniem swoich ran i niechęcią do tych, którzy je zadali?


Izabela Kasprowicz-Żmuda
Opinia teologiczna – o. Szczepan Szpyra SVD


Izabela Kasprowicz-Żmuda

Izabela Kasprowicz-Żmuda

Z Pustynią Serc jestem związana od 2013 roku. Interesuje mnie duchowość kobieca i małżeńska, pociąga duchowość karmelitańska. Oddałam swoje życie Bogu, i chociaż często prowadzi mnie pod górkę, nie żałuję ani jednego dnia z tej wspólnej wędrówki. Mimo bagażu słabości i wad, pragnę uwielbiać Jezusa w moim życiu, wierząc, że On jest Drogą, Prawdą i Życiem.