fbpx

Okres Zwykły

Słowo na pustyni: Mt 17, 14-20

2 miesiące temu

Sobota XVIII Tygodnia Zwykłego, Rok A
Ewangelia: Mt 17, 14-20
Słowo na pustyni: (nie)możliwe

Jezus okazuje poirytowanie. Tyle znaków, tyle cudów, tyle rozmów z Serca do serca, a jego uczniowie wciąż noszą w sobie ziarno zwątpienia. A wystarczyłaby wiara, jak ziarnko gorczycy, aby mogli przenosić góry. Przecież są uczniami Boga, dla którego nie ma nic niemożliwego. Dlaczego więc wątpią?

W jakich sytuacjach w Twoim życiu Bóg pokazał Ci, że dla Niego nie ma rzeczy niemożliwych? Czy fala tego doświadczenia niesie Cię dalej przez życie? Czy Twoja modlitwa jest zakorzeniona głęboko w przeświadczeniu, że Bóg pragnie działać przez Ciebie wielkie rzeczy?

Wiara to nie jest relacja na zasadzie “mówisz i masz”. To nie jest koncert życzeń, z Łaską na każde zawołanie. Wiara to szukanie woli Bożej i stawanie się narzędziem w Jego ręku. Bóg nie musi, ale chce działać przez człowieka. To ręce kapłana sprowadzają na ołtarz Jego sakramentalne Ciało. To dłonie niezliczonych sióstr i braci zakonnych oraz osób świeckich czynią dzieła miłosierdzia wśród chorych. To Twoimi rękoma Bóg chce wypełnić swoją wolę w życiu Twoim i Twoich bliskich. Co dziś podkopuje Twoją wiarę w to, że niemożliwe z Bogiem jest możliwe? Jakie ziarno w Tobie kiełkuje – wiary czy zwątpienia?


Izabela Kasprowicz-Żmuda
Opinia teologiczna – o. Szczepan Szpyra SVD


Izabela Kasprowicz-Żmuda

Izabela Kasprowicz-Żmuda

Z Pustynią Serc jestem związana od 2013 roku. Interesuje mnie duchowość kobieca i małżeńska, pociąga duchowość karmelitańska. Oddałam swoje życie Bogu, i chociaż często prowadzi mnie pod górkę, nie żałuję ani jednego dnia z tej wspólnej wędrówki. Mimo bagażu słabości i wad, pragnę uwielbiać Jezusa w moim życiu, wierząc, że On jest Drogą, Prawdą i Życiem.