fbpx

Wielkanoc

Słowo na Pustyni – Sobota w Oktawie Wielkanocy

4 tygodnie temu

Ewangelia: Mk 16, 9-15
Słowo na pustyni: uzdolnieni

Pogrążeni w smutku. Zapłakani. Uparcie niedowierzający. Tacy byli Apostołowie w pierwszych dniach po Zmartwychwstaniu Jezusa. Szokujący obraz! A jednocześnie – przekonywujące świadectwo. Na drodze wiary człowiek doświadcza swojej niemocy, słabości, zachwiań, wątpliwości, zrezygnowania, smutku. Jezus tego nie neguje. Owszem, “wyrzucał im brak wiary oraz upór”, ale z tego powodu ich nie odrzucił. Zamiast tego posłał uczniów, aby to właśnie oni poszli na cały świat głosić.

Jezus przychodzi, bierze to, co w Tobie słabe, zalęknione i zrezygnowane, i przemienia to przez Łaskę, która jest “narzędziem” uzdalniającym do wypełnienia Jego woli. Boga nie powstrzyma ani nie zniechęca “czynnik ludzki” i nawet jeśli czasami czyni Ci wymówki, nieustannie zaprasza Cię do tego, abyś mówił światu o Jego Miłości i darze Odkupienia.

Czy naprawdę wierzysz, że Jezus Zmartwychwstał, żyje i jest blisko Ciebie w Twojej codzienności? Jak odpowiadasz na Jego zaproszenie, abyś głosił światu prawdę o Jego Zmartwychwstaniu? Czy jesteś gotowy, by podjąć się tego trudu? A może coś przeszkadza Ci w uwierzeniu w to, co wydarzyło się ponad dwa tysiące lat temu? Czy czujesz w sobie lęk, smutek, rezygnację z powodu “nieobecności” Boga? Co sprawia, że Go nie dostrzegasz? Czy oddałeś Mu już swój upór i niewiarę pozwalając, aby On uzdolnił Cię do tego, do czego Cię powołuje?


Izabela Kasprowicz-Żmuda
Opinia teologiczna – o. Szczepan Szpyra SVD


Izabela Kasprowicz-Żmuda

Izabela Kasprowicz-Żmuda

Z Pustynią Serc jestem związana od 2013 roku. Interesuje mnie duchowość kobieca i małżeńska, pociąga duchowość karmelitańska. Oddałam swoje życie Bogu, i chociaż często prowadzi mnie pod górkę, nie żałuję ani jednego dnia z tej wspólnej wędrówki. Mimo bagażu słabości i wad, pragnę uwielbiać Jezusa w moim życiu, wierząc, że On jest Drogą, Prawdą i Życiem.