Uczniowie trwali w nauce apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach. Bojaźń ogarniała każdego, gdyż apostołowie czynili wiele znaków i cudów. Ci wszyscy, którzy uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby. Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, spożywali posiłek w radości i prostocie serca. Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia. Dz 2, 42-47

Kończy się oktawa wielkanocna. Przez tydzień słyszałeś o Jezusie, który ukazywał się uczniom po zmartwychwstaniu. Może nawet sam spotkałeś Go i doświadczyłeś Jego miłości dzięki łasce wiary. Co zmieniły w Tobie te święta? Jak wygląda teraz Twoja codzienność? Czy nadal jesteś zagubiony i nie wiesz, co masz robić? Wyobraź sobie życie pierwszych chrześcijan, które obrazuje autor Dziejów Apostolskich. Postaraj się naśladować te pierwotne ideały. Dzisiaj również można trwać w nauce Apostołów, w konkretnej wspólnocie parafialnej i formacyjnej, na Eucharystii i na modlitwie. Można także mieć prawdziwą bojaźń przed Bogiem, przebywać blisko ludzi i mieć z nimi rodzinną więź, nawet poprzez bezinteresowną pomoc finansową. Proś Boga o taką prostotę serca, szczerą miłość, a tym samym o uzdrowienie z egoizmu i materializmu. Żyjąc tak, doświadczysz głębokiej radości, której świat nie będzie mógł Ci odebrać. Uwielbiaj Boga i odnoś się do ludzi z wielką życzliwością. Jestem pewien, że również w Twoim otoczeniu pojawią się wkrótce prawdziwi wyznawcy Jezusa Chrystusa!

Dlatego radujcie się, choć teraz musicie doznać trochę smutku z powodu różnorodnych doświadczeń. Przez to wartość waszej wiary okaże się o wiele cenniejsza od zniszczalnego złota, które przecież próbuje się w ogniu, na sławę, chwałę i cześć przy objawieniu Jezusa Chrystusa. Wy, choć nie widzieliście, miłujecie Go; wy w Niego teraz, choć nie widzicie, przecież wierzycie, a ucieszycie się radością niewymowną i pełną chwały wtedy, gdy osiągniecie cel waszej wiary – zbawienie dusz. 1 P 1, 6-9

Nie pozwól zabić w sobie radości paschalnej. Miej cały czas przed oczyma to, co Jezus uczynił dla Ciebie. Trwaj przy Nim i czerp siłę z sakramentów. W nich doznasz pełnego pokrzepienia i otrzymasz pokój Ducha, który jest silniejszy niż wszystkie ataki szatana.
Dzisiaj Kościół daje nam piękną Niedzielę Miłosierdzia. Podziękuj Chrystusowi za łaskę zanurzania się w Jego miłosiernej miłości poprzez korzystanie z sakramentu pokuty i pojednania. To On dał kapłanom władzę jednania ludzi z Bogiem.

A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane». J 20, 21-23

Panie, dziękuję za Twoje niewyczerpane miłosierdzie. Dzięki Tobie żyję i wciąż mam chęć mówić o Twojej dobroci. Niech Twa łaska ogarnia cały świat. Otwórz oczy tym, którzy jeszcze nie widzą Ciebie.

Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli» J 20, 29

oraz